Charu Nivedita

2007இல் இந்தியா டுடேவில் வெளிவந்த கட்டுரை தமிழர்களிடம் காணக் கிடைக்கும் ஒரு வினோதமான பழக்கம் என்னவென்றால், உலகத்திலேயே சிறந்த மொழி, சிறந்த கலாச்சாரம், சிறந்த கலை, சிறந்த இலக்கியம் – இன்னும் என்னென்ன சிறந்த விஷயங்கள் உண்டோ அத்தனை சிறந்தவைகளுக்கும் தாங்களே சொந்தக்காரர்கள் என்று நம்புவது. சமயங்களில் சில கவிஞர்களும் தமிழர்களின் இந்த நம்பிக்கைக்கு உரம் போட்டு வளர்ப்பதுண்டு. கவிஞர்கள் உணர்ச்சி வசப்படக் கூடியவர்கள் என்றோ, இதே கவிஞர் சீனாவில் பிறந்திருந்தால் ‘இந்த உலகத்திலேயே இனிமையான மொழி … Read more

இன்று அஞ்சல் பொருள் கிடங்கு என்ற அலுவலகத்தில் படப்பிடிப்பு.  அந்த அலுவலகத்தில் நான் நான்கு ஆண்டுகள் வேலை செய்தேன்.  1993இலிருந்து 1997 வரை.  அந்த அலுவலகத்தில் நான் பணி மாற்றம் செய்யப்பட்டது ஒரு கதை. 1992இல் நான் வேலூரிலிருந்து சென்னைக்கு மாற்றப்பட்டேன்.  ஸ்டேனோவுக்கு ஒரு இடத்தில் நான்கு ஆண்டுகள்தான் வேலை செய்ய முடியும்.  நான் போன ஜென்மத்தில் கொடும்பாவங்களைச் செய்திருக்கிறேன்.  ஏனென்றால், ஒரு அரசு அலுவலகத்தில் குமாஸ்தா என்பவர் அதிர்ஷ்டசாலி.  குமாஸ்தாவை விட ஸ்டெனோ அம்பது ரூபாய் … Read more

சில தினங்களுக்கு முன்னால் த அவ்ட்ஸைடர் ஆவணப் படத்துக்கான படப்பிடிப்புக்காக பார்க் ஷெரட்டன் வரச் சொன்னார் சீனி.  பார்க் ஷெரட்டனில் உள்ள வெஸ்ட்மின்ஸ்டர் பார்தான் ஒரு காலத்தில் என் வீடாக இருந்தது.  எந்த ஆண்டிலிருந்து எந்த ஆண்டு என்றெல்லாம் ராஸ லீலாவை வைத்துக் கணக்குப் போட்டு ஸ்ரீராம்தான் சொல்ல வேண்டும்.  ஆனால் இருபது ஆண்டு காலம் இருக்கும்.  எப்போது அங்கே போவதை நிறுத்தினோம் என்று ஞாபகம் இருக்கிறது.  ஞாபகம் என்ன ஞாபகம்?  அந்த சம்பவத்தை இந்தியர் யாரும் … Read more

சைவ உணவுக்காரர்களோடு சேர்ந்து உணவகத்துக்குச் செல்வது ஒத்து வராது போல் இருக்கிறது.  கடந்த இரண்டு வாரமாக மிக மோசமான அனுபவங்கள்.  சென்ற வாரம் ஒரு நண்பர் என்னை மதிய உணவுக்கு அழைத்தார்.  அவந்திகா இல்லாமல் வீட்டில் தனியாகக் கிடக்கிறேன் என்று எழுதியிருந்ததைப் பார்த்து அழைத்தார் போல.  பல நூற்றாண்டுகளாக சைவ உணவுப் பழக்கம் கொண்ட சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர் என்றாலும், இவர் மட்டும் அசைவமும் சாப்பிடுவார்.  நான் அவரை அலுவலகத்தில் சந்தித்த போது அவர் அவராகவே இல்லை.  அந்த … Read more

ஆஹா, சரித்திரத்திலிருந்து நிகழ்காலத்துக்கு வந்து விட்டேன்.  இல்லாவிட்டால் என்னை கல்கி, சாண்டில்யனோடு சேர்த்து விடுவார்கள் போலிருக்கிறது.  சரி, கதையைப் பார்ப்போம். இந்தூரிலிருந்து வருகிறது அந்தக் கோமிய பாட்டில்கள்.  உடைந்து விடாமல் பக்காவாகத்தான் பார்சல் பண்ணி அனுப்புகிறார்கள்.  என்னுடைய ரத்த அழுத்தத்தையும் சர்க்கரையையும் சீராக வைத்திருப்பதற்காக இந்தக் கோமியம்.  ஒரு மிருகத்தின் கழிவு எப்படி மருந்தாக முடியும் என்று கேட்டான் வினித்.  அ.மார்க்ஸின் நண்பன் இல்லையா, அப்படிக் கேட்காமல் இருந்தால்தான் ஆச்சரியம்.  ”பசு மட்டும் அல்ல, ஆயுர்வேதத்தில் இப்படி … Read more

என் ஐசிஐசிஐ வங்கிக் கணக்குக்கு பத்தாயிரம் ரூபாய் அனுப்பியவர்கள் ஐந்து பேரின் பெயர் தேவை. புத்தகத்தில் வெளியிட வேண்டும். இன்று அதே ஐசிஐசிஐ கணக்குக்கு ஒரு பெரும் தொகையை அனுப்பியிருக்கும் நண்பரின் பெயரும் தேவை. பெயர் வேண்டாம் என்றால் அதையும் மதிக்கிறேன்.