நேற்று முன்னிரவு ஒரு கவிதைசில நிமிடங்களில் எழுதினேன்அத்தனை சடுதியில் இதுவரைவந்ததில்லைஉனக்கு அனுப்பினேன்இன்று பேசும்போதுகேட்க மறந்து போனேன்படித்தாயா இல்லையாதெரிந்தால் போதும்வேறெதுவும் வேண்டாம்எழுபத்திரண்டு மணி நேரம்சென்று கூட படிகவலையில்லைஆனால்ப்ளூ டிக் மறைக்கப்படாதிருந்தால்’உனக்கு நேரமில்லை, படிக்கவில்லை’என்றோ‘ஆ, படித்து விட்டாள்’என்றோதெரிந்து கொள்வேன்இப்போது முழு இருள்படித்தாயா இல்லையாதெரியாதுநீ படித்தால் நான் வாழ்வேன்.படிக்காவிட்டால்இன்னும் எழுதுவேன். ஒரு முடிவு செய்தேன்இந்த ப்ளூ டிக் அக்கப்போரெல்லாம்இனி எதற்குநம் ஃபோனைஅணைத்து வைப்போம்உன் ஃபோன்உன் சுதந்திரம்என் ஃபோன்என் சுதந்திரம்வெளியுலகத் தொடர்புக்குஇனி மின்னஞ்சல் மட்டும்தான் பாதிக்கப்படுவோர் பலர்என்கிறாயாதனியொருவனுக்கு ப்ளூ டிக்இல்லையெனில்ஜெகத்தினை அழித்திடுவோம்கபர்தார்

அடிக்கடி கேட்கப்படுகிறதுஏன் கவிதை எழுதுகிறீர்கள்நெரூதாவிடமும் கேட்கப்பட்டதுநானா கவிதையைத் தேடிப் போனேன்கவிதை என்னைத் தேடி வந்ததுஎன்றார் அவர் ஒரு பத்திரிகைக்குக்கவிதை அனுப்பினேன்எடிட்டர் கேட்டார்ஏன் கவிதை எழுதுகிறீர்கள் எனக்குத் தெரியவில்லைஎன்றேன் வெகுளியாய் மாரத்தன் ஓட்டத்தைப் போல்இன்று ஒரு ஆறு கவிதை எழுதினேன் படித்து விட்டுஏனிந்த வெறிஏனிந்தப் பித்தநிலைஎன்ன செய்தால் அடங்கும்எனக் கேட்டாள்கவிதைக்கு உரியவள் சிசு வெளியேற ஒன்பது மாதம்வெளியே வந்தால் உயிரின் மலர்ச்சிஉள்ளே இருந்தால் மரணத்தின்காரிருள்கவிதைக்கு எத்தனைக் காலம்என்பதை யாரறிவார்வெளியே வந்தால் உயிர்உள்ளே இருந்தால் மரணம்என்றேன் இன்னொரு பதிலும் உண்டுசொர்க்கம் … Read more

அடியேய்நீயே சொல்ஏன் என்னை இப்படிப் பித்தனாக்கினாய்?உன் இதயத்தைத் தொட்டு உறுதியாகச் சொல்நீதானே இந்தப் பைத்தியத்தின் மூலம்? மூன்று ஆண்டுகள் நானுண்டுஎன் எழுத்து உண்டு என்றுதானே இருந்தேன்?உன்னைத் தொந்தரவு செய்தேனா?உன் மௌனம் பற்றி வாதாடினேனா?உன் ப்ளூ டிக்கை மறைத்ததற்கு நொந்தேனா?ஏன் என்னை சந்திக்கவில்லையெனப் புகார் செய்தேனா? இப்போது பார்நீ ஒரு மந்திரக் கண்ணாடிஎன் ஆன்மாவில் புகுந்துஎன்னை உன் நிழலில் கட்டிப் போட்டாய்அந்த மலைப்பிரதேசத்தில்என்னை விட்டுப் பிரிய மனமில்லாமல்நீ விட்ட கண்ணீர்தான்என்னை இப்படிப் பித்தனாக்கியதுஅந்த உன் கண்ணீர்தீயாய் மாறிஎன் இதயத்தையும்நரம்புகளையும்எரித்துக்கொண்டிருக்கிறது … Read more

நம்மால் செய்யக்கூடியதெல்லாம் நம்பிக்கை கொள்வது மட்டுமே நாம் நேசிப்பவர்கள் நம்மையும் நேசிக்க முடியும் என்றும் நாம் யாருடன் நேரம் செலவிட விரும்புகிறோமோ அவர்கள் நம்முடன் நேரம் செலவிட முடியும் என்றும்… Salena Godden

மரப்பாச்சி பொம்மைக்குசீலை கட்டிதலை வாரிசடை பின்னிபால் அன்னம் ஊட்டிய சிறுமியிடம்ஒருத்தி சொன்னாள்:”ஏய் மூடத்திஅது வெறும் மரக்கட்டைஅதற்கு உயிரில்லை.”அன்றிலிருந்துமனநலம் குன்றினாள் சிறுமி ஒருவன் தன்னைஞானியென சொல்லி வந்தான்ஒருத்தி அவனிடம்“அனுபவத்தில் சொல்கிறேன்நீ ஞானியல்லபைத்தியம்” என்றாள்அன்றிலிருந்துபைத்தியமானான் ஞானி

கடல் பற்றியெரிகிறதுஎதிரே நான்—மௌனம் தளும்புகிறது.