Charu Nivedita

நான்தான் ஔரங்கசீப்… நாவலுக்கு வந்த எதிர்வினைகளில் சிலவற்றை இங்கே பகிர்கிறேன். இதுவரை நாவலின் அத்தியாயங்கள் சுமார் 30000 வாசிப்புகளை எட்டியிருக்கிறது. 3000 பேர் படித்திருப்பார்கள் போல. ஆனால் ஆரம்பித்தால் முடிக்காமல் இருக்க முடியாது. எனவே இந்த 3000 என்ற எண்ணிக்கை குறைய வாய்ப்பு இல்லை. சில பேர் இதெல்லாம் பாடப் புத்தகங்களில் படித்ததில்லையே என்று எழுதியிருக்கின்றனர். அதனால்தானே நாவலாக எழுத வேண்டியிருக்கிறது? பாட நூல்களில் அரசாங்கம் என்ன எழுத விரும்புகிறதோ அதைத்தானே எழுதும்? மேலும், நான் எழுதுவது … Read more

இந்த ஒன்றரை ஆண்டுகளில் நேற்றுதான் முதல் முதலாக அவந்திகா வெளியே செல்கிறாள்.  சின்மயா நகரில் உள்ள அவளுடைய அம்மா வீட்டுக்கு.  மைலாப்பூரிலிருந்து தூரம்தான்.  டாக்ஸியில் போக மாட்டேன் என்று சொல்லி விட்டதால் நண்பர்கள் யாருடைய காராவது தேவை.  காரோட்டியுடன்.  ஆள் ஔரங்கசீப் மாதிரி ஒழுக்கசீலராக இருக்க வேண்டும்.  தண்ணி கிண்ணி அடித்துக் கொண்டு, நிறைய கேர்ள் ஃப்ரென்ஸெல்லாம் வைத்துக் கொண்டிருந்தால் – வேண்டாம், பெயரைச் சொல்லாமலேயே யாரைச் சொல்கிறேன் என்று உங்களுக்குப் புரிந்திருக்கும் – அந்த ஆள் … Read more

மேலே உள்ள இரண்டு வார்த்தைகளும் ஆண் மைய வார்த்தைகள்.  பொதுவாக நான் இப்படிப்பட்ட வார்த்தைகளைத் தவிர்க்கவே முயற்சிப்பேன்.  ஆனால் கலைஞி என்றால் நன்றாக இராது.  ”ன்” ஐ நீக்கி “ர்” போட்டால் வேறு அர்த்தமாகி விடும்.  எனவே மரபு ரீதியாகவே “ன்”னோடு விட்டேன்.  கலைஞன் என்ற வார்த்தை எழுத்தாளருக்கும் பொருந்தும்.  புதுமைப்பித்தன் ஒரு கலைஞன்.  ஆனால் ரசிகர் என்ற வார்த்தை வாசகருக்குப் பொருந்தாது.  வாசகர் என்பவர் என்பவர் ரசிகரை விட உசந்த நிலையில் இருப்பவர்.  எனவே மேலே … Read more

நான் தான் ஔரங்கசீப்… நாவல் பற்றிய தங்களுக்கு சந்தேகங்களும் கேள்விகளும் இருந்தால் அவற்றை அந்த பிஞ்ஜ் செயலியிலேயே கேட்கலாம். நான் இங்கே ப்ளாகில் பதில் தருகிறேன். அங்கே எனக்கு விரிவாகத் தட்டச்சு செய்யத் தெரியவில்லை. ஒற்றை விரலில் தமிழில் தட்டுவது கடினமாக உள்ளது. ஒரு நல்ல இஸ்லாமியர் புனித ரமலான் மாதத்தில் போர் செய்ய மாட்டாரே என்று கேட்டிருக்கிறார் நஸீர் அஹ்மத். உண்மைதான். ஔரங்கசீப் மார்க்கத்துக்கு மிக மிக உண்மையாக வாழ வேண்டும் என்று நினைத்தார். அதன்படியே … Read more

காட்சி ஒன்று: நண்பர்கள் சிலர் திருவல்லிக்கேணி ஜானிஜான் கான் ரோட்டில் உள்ள ஒரு பேச்சிலர்ஸ் லாட்ஜில் ஒரு ரூமில் வைத்துத் தண்ணியடித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.  காலை பதினோரு மணி.  எல்லோரும் எழுத்தாளர்கள்.  அவர்களில் அடியேனும் ஒருவன்.  மாலை ஐந்து மணி அளவில் நண்பர்களில் ஒருவர் என்னைப் பார்த்து “உங்களோட ஸீரோ டிகிரியே பிரேம் ரமேஷ் ரெண்டு பேரும் எழுதிக் கொடுத்ததுதானே?” என்கிறார்.  அவர் யார் என்றால் நான் வளர்த்தவர்.  குமுதம் படித்துக் கொண்டிருந்தவருக்கு லத்தீன் அமெரிக்க இலக்கியமும் புதுமைப்பித்தனும் … Read more

நேற்று சீனிக்கு ஒரு நண்பர் ஒரு செய்தி அனுப்பியிருந்தார்.  சாரு பாராட்டியவர்களிலேயே அவரை முதுகில் குத்தாத ஒரே ஆள் நீர்தான் என்று. சீனி விஷயத்தில் அது ஒருபோதும் நடவாது.  சீனியை எனக்கு நன்றாகத் தெரியும்.  சீனி மட்டும் அல்ல.  அதுபோல் இன்னும் ஓரிருவர் கூட உள்ளனர்.  காயத்ரி.  ஒருவரைப் பிரிய நேர்ந்தால் கூட மௌனம் காப்பாளே தவிர முதுகில் குத்தும் பண்பெல்லாம் அவளுக்கு சுத்தமாகத் தெரியாது.  யாரையும் மன்னிக்கும் மாண்பு கொண்டவள்.  அவள் அளவுக்கு மன்னிக்கும் தன்மை … Read more